Polsko-amerykańska pianistka Anna Kijanowska to osoba wszechstronna, zaangażowana w różne aspekty działalności artystycznej. Z łatwością godzi publiczne występy na estradach sal koncertowych czy nagrywanie w studiu z pracą pedagoga, wykładowcy, a przede wszystkim z popularyzowaniem muzyki klasycznej na całym świecie. Koncertowała oraz wykładała w Ameryce Południowej, Afryce, Azji, Europie, Australii i Nowej Zelandii.

Amerykański The New York Times uznał ją za „wyśmienitą młodą polską pianistkę” (2007), a Brazylijscy krytycy obwołali „Tiną Turner muzyki klasycznej” (2010). Koncerty Kijanowskiej doskonale odzwierciedlają oszałamiającą różnorodność współczesnej zglobalizowanej sceny muzyki klasycznej – artystka czuje się w swoim żywiole zarówno na scenie prestiżowej Carnegie Hall, jak i na stepach Mongolii. W Nowym Jorku zadebiutowała w 1997 roku, a jej występ na żywo transmitowała nowojorska stacja WQXR. Od tamtej pory koncertowała w Carnegie Hall oraz Merkin Concert Hall (Nowy Jork), w John F. Kennedy Center for the Performing Arts i w National Gallery of Art (Waszyngton), a także w tak nadzwyczajnych miejscach, jak dorzecze Amazonki (Brazylia), Himalaje (Nepal) i wreszcie Mongolia.

Wykonanie przez Kijanowską mazurków Karola Szymanowskiego (Dux) zdobyło uznanie Adriana Corleonisa z Fanfare Magazine jako „dalece przewyższające wszystkie wcześniejsze interpretacje, a zapewne i te, które pojawią się później” i otrzymało pochlebne recenzje po obu stronach Atlantyku, choćby na łamach dziennika The New York Times i BBC Magazine. Pan Leonard z All Music Guide napisał: „występy Kijanowskiej są niesamowicie wirtuozowskie, oszałamiająco charyzmatyczne, zdumiewająco głębokie i nieodparcie fascynujące”. Natomiast pan Muse z Classic Reviews nazwał jej grę „objawieniem”.

Jako koncertująca solistka, gwiazda recitali i wieczorów kameralnych wzięła udział w większości festiwali europejskich, m.in. w festiwalu w Kijowie i Festiwalu Kompozytorów Polskich pod patronatem Henryka Mikołaja Góreckiego, w Quartet Program na uniwersytecie w Bucknell i w SUNY Fredonia w Nowym Jorku. Podczas tych wydarzeń wystąpiła z wieloma znanymi muzykami, w tym ze skrzypkami Charlesem Castlemanem, Sharon Roffman i Ayano Ninomiyą z Ying Quartet, pianistą Blairem McMillenem z Da Capo Chamber Players i polskim pianistą jazzowym Leszkiem Możdżerem. Jej koncerty transmitowały stacje WQXR i WNYC w Nowym Jorku, Chigaco Radio, Radio New Zealand, SBS National Public Broadcasting w Australii. Występowała również dla telewizji w Polsce, Ukrainie, Brazylii, Australii, Nowej Zelandii i Tajlandii.

Najwięcej wysiłku i entuzjazmu Kijanowska wkłada w promowanie polskiej muzyki na scenie światowej. Odwiedza kraje całego świata na specjalne zaproszenie polskich ambasad i konsulatów. Zasłynęła w szczególności jako orędowniczka muzyki współczesnej. Wzięła udział w szeregu międzynarodowych premier i na stałe współpracuje z wieloma współczesnymi kompozytorami. Jej repertuar obejmuje szeroką gamę utworów od XVI do XXI wieku – w tym rzadko wykonywane perełki polskiej muzyki, takie jak Koncert fortepianowy Witolda Lutosławskiego czy największe dzieła Fryderyka Chopina i wspomnianego już Góreckiego.

Za swoje zasługi na polu kształcenia muzycznego i pracę pedagogiczną Kijanowska zyskała międzynarodowe uznanie. Wygłasza gościnne wykłady, prowadzi warsztaty i występuje z recitalami w wielu czołowych uczelniach i konserwatoriach, włącznie z konserwatorium muzycznym Yong Siew Toh na Narodowym Uniwersytecie Singapuru, Akademią Sztuk Pięknych w Nanyang i LaSalle College of Arts w Singapurze, w Hochschule für Music und Darstellende Kunst we Frankfurcie nad Menem (Niemcy), w konserwatoriach w Sydney (Australia), Limie (Peru) oraz Pekinie i Xinghai Conservatory of Music w Kantonie (Chiny), New Zealand School of Music na Uniwersytecie Wiktorii w Wellington (Nowa Zelandia), na Australijskim Uniwersytecie Narodowym w Canberze, Yayasan Pendidikan Music Conservatory w Dżakarcie (Indonezja), North-West University w Afryce Południowej, Royal University of Santo Tomas na Filipinach, na uniwersytetach w Arizonie, Utah, Nevadzie, Wirginii i Kalifornii, w Bard College w Nowym Jorku, na Uniwersytecie Harvarda w Cambridge i innych.

Zasiadała też w jury wielu ogólnoświatowych konkursów, m.in. Yamaha Piano Competition w Kantonie (Chiny), konkursów chopinowskich w Indonezji i Singapurze, a także MTNA (Music Teachers National Association) Competition oraz Washington International Competition w Stanach Zjednoczonych.

Sama również zwyciężyła w licznych konkursach krajowych i międzynarodowych. dzięki temu otrzymała stypendium Fundacji Kościuszkowskiej, Jewish Foundation for Education of Women, The Madeleine Foundation, nowojorskiej Manhattan School of Music oraz warszawskiej Fundacji im. Stefana Batorego.

W swoich przedsięwzięciach Kijanowska koncentruje się na promowaniu muzyki polskiej i współczesnej. Takim projektem był występ z koncertem Szymanowskiego w Merkin Hall w Nowym Jorku w 2007 roku, na którym zjawił się uznany pianista Krystian Zimerman. Artystka zaprezentowała także na scenach światowych nowatorskie recitale łączące muzykę współczesną z tradycyjnym repertuarem (Od Liszta do Lianga, 2011) lub stanowiące syntezę stylów muzycznych (koncert jazzowy z pianistą Leszkiem Możdżerem). Zainteresowania Kijanowskiej zmierzające w kierunku syntezy sztuki i mediów zaowocowały kilkoma programami łączącymi muzykę, sztuki wizualne, taniec i fotografię.

Pierwsze kroki na drodze do muzycznej kariery Kijanowskiej stanowiła edukacja – najpierw szkoła muzyczna w Bielsku-Białej, a następnie Akademia Muzyczna im. Karola Szymanowskiego w Katowicach pod kierunkiem profesora Józefa Stompla. Po uzyskaniu stopnia magistra fortepianu i pedagogiki na Akademii Muzycznej we Wrocławiu otrzymała stypendium umożliwiające naukę u dr Madeleine Forte (uczennicy Alfreda Cortota, Rosine Lhévinne, Wilhelma Kempffa) na Boise State University w Stanach Zjednoczonych.

Następnie uzyskała tytuł doktora na Manhattan School of Music w Nowym Jorku, gdzie kształciła się pod okiem Byrona Janisa (ucznia Władimira Horowitza i Rosine Lhévinne), Mykoli Suka (ucznia Lwa Własenko), Sary Davis Buechner (uczennicy Rudolfa Firkušný’ego i Mieczysława Münza) i Marca Silvermana.

Obecnie Anna Kijanowska jest wykładowcą w College of William and Mary w Wirginii, a wiosną 2012 roku dołączy do grona pedagogicznego uniwersytetu w Richmond. Wcześniej wykładała na uniwersytecie w Nevadzie w Las Vegas, Uniwersytecie w Wirginii w Charlottesville i w Levine School of Music w stanie Waszyngton.